Brahmanmenor Reviews 

Het is een beetje een apart idee nog. Dat het lichaam zou kunnen overleven zonder voedsel inname. Dat je daar naartoe kan groeien. Dat het lichaam het zelf kan, het energie beheer, cultivatie of voeding op een andere manier. Heb je er innerlijk een yes bij. Dan zou je kunnen instappen bij Menor en Azuria. In Nederland zeker met retreates en begelijding, zeer goed. Mvg huib

Het weekend zelf was al magisch. Nu een jaar verder is er zoveel veranderd dat je hele persoon eindelijk wordt wie het echt is en je door, het eten te proberen loslaten, eigenlijk meer jezelf gaat onderzoeken. Wat je anders door eten zou verdoezelen, komt nu duidelijker naar boven. Ze helpen je met raad, tips en uitleg. Samen met de andere leden vormen we echt een geheel!

Brahman Menor en Azuria geven simpelweg een overvloed aan liefde en zachtheid. En dat gegoten in een super krachtige methode.

Ze staan met beide voeten rotsvast en nuchter op de grond. Daarmee nemen ze een bijzondere plek in.

Hun eindeloze toewijding om de wereld elke keer een stukje mooier raakt me diep.

Er is bovendien volledig respect voor ieders proces. Of je bijna fluitend een jaar zonder fysiek voeding en drinken leeft, of juist met kleine stapjes loskomt van eten. Je kunt altijd steunende, zachte en liefdevolle woorden verwachten.

Dank jullie wel 🫶🫶🫶🫶
Spread the love!

Het is inmiddels twee jaar geleden dat ik de retreat bij Brahman Menor heb gevolgd, en ik wil graag mijn ervaring delen.

Ik leerde Menor voor het eerst kennen op tv, waarin hij vertelde over Pranic Living: een manier van leven waarbij je dichter bij de Bron zou komen te staan en de “magie van het leven” zou ervaren. Omdat ik destijds al geïnteresseerd was in spiritualiteit, sprak dit mij erg aan.

Aangezien het een behoorlijke investering is, heb ik eerst onderzocht of het echt bij mij paste: Ik bezocht een open dag en ontmoette daar mensen die al met Pranic Living bezig waren. Mijn indruk was positief, en uiteindelijk besloot ik mij in te schrijven voor de retreat.

De retreat zelf heb ik als zwaar ervaren. Meerdere dagen achter elkaar droogvasten was voor mij (als lichtgewicht) geen pretje. Anderen in mijn groep hadden een positievere ervaring.

Na de retreat begon de training: het geleidelijk afbouwen van eten en drinken. Dit proces zou, afhankelijk van de persoon, tussen de drie maanden en een jaar kunnen duren. Als het binnen twee jaar nog niet gelukt was, dan — in de woorden van Menor — “hebben wij het niet goed gedaan”, waarbij hij doelde op zichzelf en zijn team.

Het afbouwen van eten vond ik bijzonder moeilijk. Een gebrek aan energie, slapheid en sombere gevoelens kwamen regelmatig voor. Na twee jaar is het mij dan ook niet gelukt om Pranic Living te bereiken, ondanks dat dit wel de belofte was. Dat vind ik teleurstellend.

Of dit aan mij lag of aan het programma, kan ik niet met zekerheid zeggen. Wel weet ik van anderen dat het slagingspercentage zeker geen 100% is, wat niet geholpen wordt door de zeer rommelige en soms onduidelijke tekst in de nabegeleiding. Daarnaast laat Menor de communicatie volledig over aan zijn partner, Azuria, waardoor zijn eigen betrokkenheid tijdens dit traject beperkt en merkbaar afwezig is.

Wat het mij wel heeft gebracht, is meer bewustwording rondom voeding. Ik eet tegenwoordig gezonder en ben vegetarisch geworden.

Ik geloof dat de intenties van Menor oprecht zijn, maar zijn programma heeft voor mij niet het beloofde resultaat opgeleverd. Al met al was het voor mij helaas geen positieve ervaring.