Ervaring na 10 maanden stalling
Ervaring na 10 maanden op deze pensionstalling
Toen we ons paard hier net stalden, leek het de perfecte plek: goed hooi, prachtige ruimte en een mooie ligging voor buitenritten. Inmiddels heeft ons paard hier bijna een jaar gestaan en zijn we verhuisd. Omdat er online weinig ervaringen te vinden zijn, deel ik graag mijn oprechte ervaring om anderen te waarschuwen.
Deze stal is vooral geschikt voor mensen die qua training, omgang en voeding exact zo denken als de eigenaar. Denk hierbij aan volledige keuzevrijheid voor het paard, rijden op louter intentie (zonder been- en teugelhulpen), therapeuten die met biotensors diagnoses stellen, paarden die zelf hun kruiden kiezen en het oplossen van problemen met druppels.
Zelf ga ik conventioneler met mijn paard om, meer zoals het gros van de paardenhouders. Ik rijd 3 tot 4 keer per week recreatief met normale zit-, been- en teugelhulpen (soms met een spoortje) en bel bij problemen een reguliere dierenarts. Mijn aanpak werd hier regelmatig afgekeurd. Ik ben aangesproken dat ik 'te streng' zou rijden. De eigenaar lijkt alleen haar eigen visie goed te keuren en maakt nare opmerkingen naar mensen die het anders doen. Dit zorgde ervoor dat ik constant op eieren moest lopen, wat mijn hobbyplezier flink wegnam. Het opzeggen is overigens wel netjes afgehandeld.
De doorslag om te verhuizen was falend kuddebeheer. Mijn ruin werd wekenlang extreem opgejaagd en aangevallen door een jonge ruin. Mijn paard zocht de confrontatie niet, maar ontweek de situatie slim en snel, maar het gedrag stopte niet. Door de constante stress viel mijn paard enorm af, werd hij volledig uitgeput en stond hij strak in zijn spieren (terwijl hij normaal juist goed gespierd en los in zijn lijf is). De oorzaak van deze onrust lag bij de stal: de kudde was te groot (16 paarden) en miste een stabiele, leidende structuur (een paar dominante, zeer jonge ruinen en dominantere merries, maar geen echte leider). Hoewel er een geschikte tweede kudde met een hengst en ruinen stond – dé perfecte plek voor deze jonge ruin om opgevoed te worden, of om een leider te vinden voor de onrustige kudde – werd mijn voorstel om hem te verplaatsen direct afgewezen.
In plaats van professioneel op te treden en de acute stress in de groep aan te pakken, schoof de eigenaar de schuld volledig in mijn schoenen. Ze weigerde in te grijpen omdat de rest van de kudde er 'geen last van zou hebben' – wat biologisch gezien totale onzin is, aangezien constant jagen voor onrust in de héle groep zorgt. Omdat de situatie niet strookte met haar ideaalbeeld, werd mij verteld dat het mijn eigen schuld was dat mijn paard 'uit balans' was. Volgens haar werd het niet beter omdat ik weigerde open te staan voor haar alternatieve methoden met druppeltjes en biotensors.
Dit heeft overigens niets te maken met echte, professionele holistische diergeneeskunde. Een ware holist kijkt naar het hele plaatje en neemt fysieke noodsignalen (zoals extreem afvallen) juist bloedserieus. Bovendien haalt een echte holist áltijd eerst de acute stressor uit de omgeving weg. Hier werd pseudowetenschap misbruikt om het eigen wanbeleid goed te praten en de verantwoordelijkheid voor een onveilige kuddesituatie af te schuiven op de klant. Zeker voor iemand die zo hoog van de toren blaast over welzijn in de huisvesting en zo kritisch is op ieder ander, had ik meer zelfreflectie verwacht. Dat er met mijn paard niks mis was, bleek direct na de verhuizing: op zijn nieuwe stal kwam hij direct fysiek tot rust, kwamen zijn spieren los en was hij meteen weer de kalme, stabiele nummer 2 van de groep.
Drie praktische punten om nog rekening mee te houden:
1. Voeding en weide: Er wordt 24/7 arm hooi gevoerd uit fijnmazige netten en er is strookbegrazing. Paarden met een hogere energiebehoefte moeten snel worden bijgevoerd. Het gras is erg kort en er zijn paarden met zandkoliek geweest.
2. Rijbaan: De bodem is top en bijna altijd rijdbaar, maar de hoefslag is extreem diep uitgesleten (op plekken wel 10 cm). Hierdoor kun je langs de bakrand geen zijgangen oefenen.
3. Hygiëne: Afgelopen winter hadden meerdere paarden luizen. Volgens vaste stalgenoten keert dit probleem jaarlijks terug. Het viel mij op dat dit met name de paarden trof die zeer alternatief werden gevoerd.
Conclusie: Ben je een voorstander van deze specifieke natuurlijke, alternatieve benadering? Dan is dit een prima plek. Zoek je echter een professionele pensionstal waar je eigen reguliere trainingsmethode wordt gerespecteerd en waar de biologische en sociale veiligheid van je paard echt vooropstaat? Kijk dan alsjeblieft verder.
Ik ben hier al een tijd weg, maar ik voel nog steeds de behoefte om anderen te waarschuwen hiervoor. Vandaar deze review.